هـ ـر روز مــ ﮯ پـوشـانـَمْـــ ـ دِلـتنگــ ــــــــــ ــﮯ اґَ

را بـآ بستـرـ
ے از ڪلمـاتــــ ــ !

امـا بـاز کسـﮯ
קَ دلمْــ

" تــُـو "

را صـٍدا مـﮯ زنـد...!


______________________________________


______________________________________

تنــهــــآ درد بیــ درمــــآنـ

زخمـ همــــآنـ خــنجریـ استـــ کـــ ه از پشتـــ فــرو مــی ـآیــد...



______________________________________

خدا پـُـرسیـد:

مـے פֿـورے یـــا مـے بـَـرے؟؟

و مَـטּ پـاسُخ دادمــ
میـפֿــورمـــ
چـہ میـدانستــم لــذت هـا را مـے بـرنـد و פـسرتــها را میـפֿورنـد...!


______________________________________

حـق النـاس همیشـه پـول نیـسـت

گـاهـی دل اسـت ...

دلـی کـه بـایـد مـی دادی و نـدادی !




هـر شـب روی همیـن تـخـت

بـا مـرگ سـر زنـدگـی ام قمـار مـی کنـم

آخ ...

خنـده هـای تـو بـرگ بـرنـده ام بـود !





شکنجـه بیشتـر از ایـن

کـه پـیـش چشـم خـودت کسـی کـه سهـم تـو بـاشـد ...

بـه دیگـران بـرسـد !



دوسـتـت دارم را

بـرای هـر دویمـان فـرستـادی ...

هـم مـن

هـم او

خیـانـت مـی کـردی یـا عـدالـت !




حـیـف نـیـسـت بـهـار بـاشـد ...

تـو نـبـاشـی !


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ